Ne epoken e iPod dhe te lidhjes me bande te gjere, jemi mesuar tashme te arsyetojme ne terma me megabyte dhe gigabyte. Nje kenge MP3... 40 milion bit. Nje DVD... 37 miliarde. Nje telefonate ne nje celular  UMTS... rreth 100 mije bit ne sekonde.

Perballe ketyre numrave, tre bit te shkrete mund te duken te paperfillshem. Tre shifra te vogla, qe mund te kombinohen vetem ne 8 menyra : 000, 001, 010, 011, 100, 101, 110, 111. Ne fakt, kur te thone qe programi mbi te cilin po punon duhet te zgjerohet per te permbajtur nje bllok te dhenash me teper, te gjate, pikerisht vetem 3 bit, reagimi i pare eshte se te vjen te qeshesh. E c'problem eshte ? Do jete nje modifikim banal, gje 5 minuteshe...

Por, me pas, fillon te shikosh kodin qe duhet te modifikosh e te vendosesh veten ne zgjedhjet e atij qe e ka projektuar ne vitet e meparshme dhe dalengadale qe vazhdon ne ekzaminimin e te gjithe faktoreve, kupton qe ato tre bit , ne pamje te pare te paperfillshem , per nje seri arsyesh te detyrojne te kthesh permbys pjese te rendesishme te programit, te kalosh dite te tera pune dhe testimi per te verifikuar qe modifikimet e bera jane te sakta.